Katarzyna Lipecky i monumentalna ceramika w przestrzeni publicznej – sztuka doceniona w kraju

Głównym założeniem projektu jest utrwalenie ulotnych form natury w trwałych materiałach – szamocie i glinie. Artystka czerpie inspirację z faktur i detali krajobrazu: kory drzew, żyłek liści, pęknięć ziemi czy odcisków wody. Każda rzeźba staje się „matrycą” natury, zapisując w glinie geologiczne i biologiczne elementy regionu.

W projekcie kluczowe jest pojęcie wielkoformatowości. Tworzenie dużych rzeźb wymaga specjalistycznego zaplecza technicznego, które zapewnia Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku – z jednymi z największych pieców ceramicznych w kraju. Proces formowania, powolnego suszenia i wypału trwa często miesiącami i wiąże się z dużym ryzykiem technologicznym, co dodaje projektowi unikalnej wartości artystycznej.

Rzeźby Katarzyny Lipecky nie powstają z myślą o zamkniętych galeriach. Jej prace są projektowane do przestrzeni publicznej i naturalnej, współgrając z krajobrazem Krainy Stu Jezior i terenami Fundacji Olandia w Prusimiu. Powstaje tu ścieżka edukacyjno-artystyczna, która udostępnia sztukę wszystkim spacerowiczom, nie tylko stałym bywalcom muzeów.

Projekt ma także wymiar społeczny i regionalny. Poprzez estetyczny dialog z naturą i odniesienia do tradycji osadnictwa olenderskiego promuje dziedzictwo kulturowe oraz edukację ekologiczną, uwrażliwiając odbiorców na piękno i kruchość ekosystemu.

Warto przypomnieć, że w ubiegłym roku jedna z prac Katarzyny Lipecky, zatytułowana „Roślina”, została ustawiona na dziedzińcu szczecineckiego ratusza dzięki wsparciu Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku. Obecny projekt pokazuje, że artystka konsekwentnie rozwija swoją wizję ceramiki monumentalnej, budując most między sztuką, przyrodą i społecznością lokalną.

Dzięki takim inicjatywom sztuka staje się dostępna dla każdego, a lokalni artyści – jak Katarzyna Lipecky – zyskują uznanie w całym kraju.